Bezichtiging en routes

 

Op naar Castres
Castres: stad van de musea, van de populaire rugbyspelers en het thuishonk van grootheden als politicus Jean Jaurès en kunstenaar Francisco de Goya y Lucientes. Goya, voor vrienden. Castres heeft wat met Jaurès, naar wie niet alleen een plein werd genoemd, maar ook een museum (Place Pélisson 2). De opbouw vertelt het leven van de gedreven politieke tenor van a tot z. Boeiend voor volwassenen, redelijk slaapverwekkend voor kinderen. Het nabijgelegen park en de stadstuinen aan het theater bieden een zonovergoten alternatief voor ukjes die Jaurès niet kennen. Of willen kennen. Castres heeft nog wat veel andere steden wegwerkten onder een architectonische modernisatie: werkmanshuizen langs de Agout die hun originele bouwstijl behielden, maar intussen werden opgevrolijkt met vrolijke lentekleuren. Een andere toeristische bezienswaardigheid is het Musée Goya (Rue de l'Hôtel de Ville), waar de werken van Goya gebroederlijk hangen naast werk van wellicht aanstormend talent. Verlaat Castres zeker niet zonder een bezoek te brengen aan de stadstuinen, het park van Gourjade, de Notre Dame de la Platé, de kathedraal Saint Benoit, het theater en de typische marktjes op dinsdag, donderdag, vrijdag en zaterdag. Slapen doe je pas als je Castres ook 'by night' hebt gezien.

Kunst: Cordes sur Ciel
Cordes-sur-Ciel is een van de bijna driehonderd bastides, oude dorpen die in opdracht van Franse koningen werden opgericht en die zich door een autonome architectuur van elkaar onderscheiden. Het pittoreske Cordes heeft vooral een artistieke nalatenschap, wat resulteert in kleine kunstgalerijen en oude ambachten.

Gastronomie: Gaillac
Je moet al moeite doen om in het parc naturel régional du Haut-Languedoc restaurants te vinden die géén Gaillacmerk hebben als aanbevolen huiswijn. Gaillac is het walhalla van de betere druivendrank. De doorsnee boer zet tijdens de wijnfeesten (begin augustus) zijn hele aanbod in de etalage. De lokale toeristische dienst combineert de wijnpassie met curieuze bezienswaardigheden. De meer dan 1.700 typische duivenhokken en de kleine ambachtsmarkten worden door toeristen het meest gefotografeerd.

Het idyllische Sorèze
Zuidwestelijke trip brengt ons in het idyllische Sorèze. Bij het binnenrijden van het 2.700 inwoners sterke dorp overheersen twee begrippen: ontspanning en herbronning. Ooit was hier een gezaghebbende militaire school gevestigd, tegenwoordig is het een bastion van rust en een in alle straten werkelijk voelbare spiritualiteit, Rue du Maquis op kop. Vroeger de straat van de rijken, nu een bloemlezing van bewoners uit alle lagen van de bevolking. De heersende spiritualiteit heeft veel, zoniet alles te maken met de nieuwe bestemming van de vroegere L'Abbaye Ecole de Sorèze. Niet alleen doet het indrukwekkende gebouwencomplex tegenwoordig dienst als congrescentrum het biedt ook onderdak aan toeristen van allerlei slag.

Albi en het Museum Toulouse-Lautrec
Albi koestert het praalzuchtige Palais de la Berbie, een bisschoppelijk paleis dat oprijst naast de kathedraal en onderdak biedt aan duizend schilderijen, tekeningen en affiches van de omstreden kunstenaar Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901). De permanente expo in het paleis onthult de levensstijl van wijlen Henri, die door een aangeboren afwijking klein van gestalte bleef. Alleen al om te ontsnappen aan de vernederende blikken van de dorpsbewoners, sloot de man zich op en wijdde hij zijn hele leven aan de kunst. Het resultaat is even omvangrijk als verbluffend. De naam doet wellicht weinig bellen rinkelen, maar eenmaal oog in oog met de artistieke nalatenschap van Lautrec, herken je 's mans meesterwerken. Legendarisch is intussen de affiche waarmee hij zonder gêne reclame voerde voor de Moulin Rouge. Henri had namelijk nog een andere afwijking: hij bracht graag veel tijd door in het hoerenkwartier. Ieder zijn hobby.

Bisschoppelijke tuinen
Wie geen zin heeft in kunst, kan in de buurt van het Palais de la Berbie ook de natuur opsnuiven. Dat kan door aan te sluiten bij de pastelroute (goed voor een 3 km lange natuurwandeling door de stad) of door een kijkje te nemen in de tuinen van het bisschoppelijk paleis. Het groen dat symmetrisch werd aangelegd, is niet meer authentiek, maar geeft wel een goed beeld van het prestige dat de kerkvoogden uit de 17de eeuw met de aanleg ervan nastreefden. Van hieruit kunnen memorabele beelden geschoten worden van de overzijde van de stad, de bruggen die de twee stadsdelen aan elkaar linken en de Tarn, die vooral 's avonds zijn schoonheid onthult.

Chemin de St. Jaques de Compostelle
De bedevaart van Saint-Jacques-de-Compostelle is een katholieke bedevaart, waarvan het doel is de legendarische graftombe van de apostel de heilig Jacques, die in de crypte van de kathedraal van Saint-Jacques-de-Compostelle in Galicië is geplaatst (Spanje). De bedevaart van Compostelle is één van de drie belangrijkere bedevaarten van de Christenen na Jerusalem en Rome..

Bron : Kris kras door Frankrijk Tekst: P. Briers

Terug